Një dialog i qetë midis një kërkuesi të së vërtetës dhe një myslimani

Kjo është një histori e vërtetë me disa përshtatje
Përgatitur nga: Raji Redha-Allah

Vendi: Një park publik i qetë
Koha: Një pasdite pranverore

Personazhe realë

Johann Joseph: Jomysliman, ai beson në një Krijues të urtë, ka pak përfytyrime rreth Islamit, dyshon në Trininë, e sheh Jezusin vetëm si një profet të madh, qenie njerëzore dhe jo si Birin e Zotit.

Raji Redha-Allah: Mysliman, ai beson se Kurani Fisnik është shpallja e fundit nga Allahu për njerëzimin, e shpallur Profetit të Tij të fundit Muhamedit (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të), dhe beson në Sunetin e Profetit Muhamed (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) dhe në paraardhësit e drejtë të udhëzuar.

Fillimi i Dialogut

Johann:
E di, Raji? Jam i sigurt se ky univers nuk mund të ekzistojë pa një Krijues. Ky rregull, kjo bukuri, ky ekuilibër… nuk mund të jenë rastësi.

Raji (duke buzëqeshur):
Ky është një pranim i madh, sepse hapi i parë drejt së vërtetës është besimi në ekzistencën e një Krijuesi.

Johann:
Gjithashtu, nuk e pranoj idenë se Jezu Krishti është Zot ose Biri i Zotit. Unë mendoj qartë se ai ishte një profet i madh, i lindur mrekullisht pa baba, një i dërguar nga Zoti, misioni i tij nuk ishte universal, roli i tij ishte të korrigjonte devijimet midis popullit të tij.

Raji:
Kjo është pikërisht ajo që thotë Islami për Jezusin, paqja qoftë mbi të.

Johann:
Por diçka më ngatërron… disa thonë se Zoti është një, dhe disa thonë tre në një! Si mund të jetë kjo?

Raji:
Arsyeja e shëndoshë nuk mund të pranojë kundërshtim.
Ose Ai është Një… ose nuk është.
Islami e shpreh qartë pa paqartësi:
“Thuaj: Ai është Allahu, Një i Vetëm. Allahu, i Përjetshmi. Ai nuk lind dhe nuk është i lindur, dhe askush nuk është i barabartë me Të.”
(Sure El-Ihlas: 1–4)

Pa bir
Pa ortak
Pa ndërmjetës

Dhe ky është monoteizmi për të cilin thirrën të gjithë profetët.

Johann:
Por Islami u shfaq vonë… pas Musait dhe Jezusit.

Raji:
Islami nuk është një emër historik, por një realitet i përjetshëm.
Islami do të thotë: nënshtrim ndaj vullnetit të Zotit Një, Allahut, dhe adhurim vetëm ndaj Tij, duke refuzuar çdo ortak ose idhull.

Prandaj Allahu tha:
“Ne nuk kemi dërguar para teje asnjë të dërguar, veçse i kemi shpallur atij se: ‘Nuk ka zot tjetër përveç Meje, andaj më adhuroni.’”
(Sure El-Enbija: 25)

Nuhu ishte mysliman
Ibrahimi ishte mysliman
Musai ishte mysliman
Jezusi ishte mysliman

Me fjalë të tjera, ata të gjithë ishin të nënshtruar ndaj Allahut dhe monoteistë, në kuptimin e përgjithshëm të Islamit.
Sa për ato që u shtuan më vonë — hyjnizimi i njerëzve ose Trinia — kjo nuk është nga Zoti.

Johann:
Kam këtë përfytyrim se bota qeveriset nga një luftë mes një zoti të së mirës dhe një zoti të së keqes.

Raji:
Po të ishte kështu, universi nuk do të qëndronte i bashkuar as për një çast të vetëm.
Lufta nënkupton:
dobësi
paaftësi
kaos

Islami thotë: Allahu është Një, i përsosur, i urtë, i pamposhtur dhe i pakontestueshëm.
E keqja nuk është as hyjni dhe as forcë e pavarur; përkundrazi, ajo ndodh ose si rezultat i zgjedhjes dhe veprimeve njerëzore, nëpërmjet tundimit të Satanit, ose si një sprovë që Allahu e vendos me urtësi. Allahu, i lavdëruar dhe i lartësuar, është Krijuesi i të gjitha gjërave, dhe si e mira ashtu edhe e keqja bien brenda caktimit dhe paracaktimit të Tij; megjithatë, Ai nuk krijon të keqen e pastër pa urtësi. Ajo që ekziston nga të këqijat - siç është Satani ose fatkeqësitë - shërben për qëllime të thella, duke përfshirë sprovat dhe sprovat, dhe dallimin midis njerëzve. Për këtë arsye, e keqja nuk i atribuohet Allahut si çështje nderimi të duhur, sepse Ai urdhëron vetëm të mirën, dhe i gjithë caktimi i Tij bazohet në urtësi dhe drejtësi.

Johann:
Por pse Kurani thotë: “Feja tek Allahu është Islami”?
A nuk është kjo përjashtuese?

Raji:
E vërteta nuk shumëzohet.
Nëse të gjitha besimet kontradiktore do të ishin të vërteta, kuptimi i së vërtetës do të shembej.

Allahu tha:
“Kushdo që kërkon fe tjetër përveç Islamit, ajo nuk do t’i pranohet kurrë…”
(Sure Al-Imran: 85)

Kjo nuk është fanatizëm, por drejtësi hyjnore: një rrugë e qartë drejt shpëtimit.

Johann (me hezitim):
Por… a u përhap Islami me shpatë dhe duke i detyruar njerëzit ta pranonin?

Raji (qetësisht):
Një pyetje logjike, dhe përgjigjja është më e thjeshtë se sa e imagjinon.
Jo, prova është “mbijetesa”. Sikur Islami të ishte imponuar me shpatë, sot nuk do të kishte miliona të krishterë, hebrenj dhe hindusë që jetojnë në zemër të vendeve islame, as kishat dhe tempujt e tyre nuk do të kishin mbetur në këmbë për 1400 vjet.

Kurani thotë:
“Nuk ka detyrim në fe.”
(Sure El-Bekare: 256)

Burimet historike tregojnë se komunitetet jomyslimane jetonin nën mbrojtjen islame dhe kërkohej nga ata të paguanin një taksë simbolike të quajtur xhizje në këmbim të mbrojtjes dhe përjashtimit nga shërbimi ushtarak. Historikisht, Islami nuk zhvilloi luftëra me qëllim konvertimin me forcë të njerëzve në besim, por lufta rregullohej nga rregulla të qarta të Sheriatit.

Johann:
A nuk është Islami një fe e terrorizmit dhe luftërave, përgjegjëse për dhunën në botë?

Raji (qetësisht):
Islami e dënon terrorizmin dhe vrasjen. Tekstet islame janë të qarta në ndalimin e vrasjes së të pafajshmëve, siç thuhet:
“Kush vret një njeri pa të drejtë ose pa qenë se ai ka bërë shkatërrim në tokë, është sikur t’i ketë vrarë të gjithë njerëzit.”

Për shembull, Lufta e Parë dhe Lufta e Dytë Botërore, të cilat vranë miliona njerëz, ndodhën kryesisht në Evropë dhe midis jomyslimanëve. Këto luftëra kishin shkaqe të shumta dhe komplekse që lidhen me luftëra për pushtet, interesa ekonomike dhe dallime ideologjike.

Johann:
Dua të kaloj në një temë tjetër: pse Islami akuzohet se i shtyp gratë?

Raji:
Le të krahasojmë me ndershmëri:

Para Islamit:
Në Judaizëm: gratë mund të trashëgonin
Në Krishterimin e hershëm: diskutohej nëse gruaja kishte shpirt
Në Hinduizëm: digjej bashkë me burrin e saj
Në Perëndimin modern: trupi shfrytëzohet

Në Islam:
Nderohet si nënë
Ngrihet si bashkëshorte
I jepet mehri
Trashëgon
Trupi i ruhet
Bëhet partnere, jo mall

Kjo nuk do të thotë se shoqëritë myslimane ishin të lira nga gabimet, por ato ishin gabime njerëzore, jo nga Shkrimi.

Johann:
Por pse Islami lejon poligaminë?

Raji:
Sepse është realiste dhe etike.

Poligamia:
Përgjegjësi
Mirëmbajtje
Drejtësi
Deklarim publik

Alternativa në kulturat moderne:
Tradhti
Marrëdhënie të fshehta
Fëmijë pa prejardhje
Abort

Islami lejon poligaminë në kushte të rrepta drejtësie dhe përgjegjësie, si zgjidhje në rrethana të caktuara shoqërore.

Johann:
A nuk e sheh se homoseksualiteti është liri personale?

Raji:
Liria në Islam duhet të jetë e disiplinuar.
Rregullat seksuale në Islam përcaktojnë marrëdhënien mes burrit dhe gruas brenda një kornize të ligjshme, e cila ruan individin dhe shoqërinë.

Sa i përket homoseksualitetit:
Kundërshton natyrën e shëndoshë
Shkatërron familjen
Shkakton dëm fizik, mendor dhe shoqëror

Islami nuk urren askënd, por vendos kufij që mbrojnë individin dhe shoqërinë dhe sigurojnë sigurinë e familjes.

Johann:
Si mund të kemi besim se Kurani nuk është ndryshuar?

Raji:
Sepse Allahu premtoi ta ruajë atë:
“Ne e kemi zbritur Përkujtimin dhe Ne me siguri do ta ruajmë atë.”
(Sure El-Hixhr: 9)

Kurani:
Lexohet sot ashtu siç lexohej 1400 vjet më parë
Është ruajtur nga Allahu për më shumë se 1400 vjet, ndërsa ka dhjetëra versione të ndryshme të librave të tjerë fetarë.

Johann:
Si e dimë se Kurani nuk është shpikje e vetë Muhamedit? A mund të jetë që ai, si një gjeni, e ka kompozuar vetë?

Raji:
Profeti Muhamed ﷺ ishte analfabet; ai nuk dinte as të lexonte as të shkruante. Prandaj është e pamundur të besohet se ai e shpiku Kuranin me një saktësi dhe thellësi të tillë, veçanërisht pasi stili i Kuranit është thelbësisht i ndryshëm nga stili i fjalëve të tij (haditheve), gjë që tregon një burim përtej aftësisë njerëzore.

“Ai nuk flet nga dëshira e vet. Ajo nuk është tjetër veçse shpallje që i shpallet.”
(Sure En-Nexhm: 3–4)

Fjalët e tij nuk ishin nga vetja, por shpallje nga Allahu.

Johann:
A ka shembuj nga jeta e tij që vërtetojnë ndershmërinë dhe shkëputjen e tij nga interesat personale?

Raji:
Po. Profeti ﷺ njihej si “Es-Sadik El-Emin” — i Sinqerti, i Besueshmi — para misionit të tij. Kur Allahu e caktoi, ai jetoi thjesht, nuk kërkoi pasuri apo pushtet dhe kërkoi vetëm t’i udhëzonte njerëzit.

Johann:
Kam dëgjuar se Profeti Muhamed u martua me Aishen kur ajo ishte shumë e re. Si është kjo e pranueshme?

Raji:
Në kohën e Profetit ﷺ, vajzat konsideroheshin të pjekura për martesë kur arrinin moshën e tyre natyrore të pubertetit. Martesa u bazua në dashuri dhe respekt, dhe Profeti ﷺ nuk i bëri padrejtësi askujt. Aishja, Allahu qoftë i kënaqur me të, u bë një nga dijetaret dhe transmetueset më të mëdha të hadithit, gjë që dëshmon urtësinë dhe sjelljen e tij fisnike.

Johann:
Por pse Profeti Muhamed u martua me disa gra?

Raji (qetësisht):
Në kohën e Profetit ﷺ, martesa ishte një mjet për të mbrojtur dhe përkujdesur gratë, veçanërisht vejushat dhe ato në nevojë. Për më tepër, të pasurit disa gra nuk ishte për dëshirë personale, por për t’i shërbyer komunitetit dhe për t’u kujdesur për familjen. Poligamia ekzistonte edhe te profetët e mëparshëm, gjë që tregon se martesat e shumta ishin pjesë e kontekstit shoqëror të asaj kohe.

Profeti ﷺ vendosi dashuri dhe drejtësi mes grave të tij, dhe çdo martesë kishte një urtësi dhe një qëllim shoqëror të ligjshëm.

Johann (i heshtur për një çast):
Tani e kuptoj…
Islami nuk është vetëm një fe; është një mënyrë jetese.
I qartë, logjik, në harmoni me natyrën njerëzore dhe vendos kufij që i mbrojnë njerëzit.

Raji:
Prandaj Allahu tha:
“Sot jua përsosa fenë tuaj…”
(Sure El-Maide: 3)

Johann (me emocion):
“Ashhadu an la ilaha illallah, wa ashhadu anna Muhammadan rasulullah.”
Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është i Dërguari i Allahut.

Raji (me një lot në sy):
Vëllai im Johann… lavdi i qoftë Allahut që të udhëzoi në të vërtetën.

www.islamic-invitation.com